Osman Usta’nın hikâyesi, 1982 yılında bir çekiç sesiyle başladı. Henüz çocuk yaşta atıldığı demir ocağında, ustalarının yanında öğrendiği ilk şey “el işçiliğinin namusudur” sözü oldu. Çalıştıkça gözünün terazisi keskinleşti, demirin sıcak-soğuk döngüsünü okuyan bir sezgi kazandı. Bugün sahip olduğu ustalığın temelini o yılların disiplinli eğitimi oluşturuyor.

Gençlik yılları boyunca farklı şehirlerde oteller, villalar, belediye projeleri ve özel mimari uygulamalarda görev aldı. Demiri yalnızca bir malzeme olarak değil, anlatılabilir bir çizgi olarak görmeyi seçti. Doğanın sadeliğini, insan yüzlerinin ifadesini, figürlerin hareketini ferforje çizgilerine aktarması tam da bu yüzden mümkün oldu. Yaptığı işler her zaman “sıradan ferforje”den ayrıldı.

Bugün atölyesinde hem üretime hem eğitime devam eden Osman Usta, tecrübesini genç ustalara aktarırken aynı zamanda modern tasarımı geleneksel el işçiliğiyle birleştiriyor. Onun felsefesi basit ama derin: “Demir, doğru ellerde yumuşar; doğru fikirde can bulur.”